Χωρίς ανακαίνιση

Λέω να το ξαναπαλέψω το σπορ. Ας το σκεφτώ λίγο ακόμη.
"Σωστά, αφού κοντεύει σχεδόν χρόνος, με το πάσο σου, κοπελιά".
Ευχαριστώ.

Έχουμε και λέμε

Πάει πολύς καιρός κι έχω λόγο που δεν έχω βάλει συνταγές αλλά δεν θα τους πω.
Πάντως, ξέρω πως δεν θα το αφήσω. Βολευτείτε προς το παρόν με ότι υπάρχει και κάποια στιγμή θα επανέλθω.


(Μην αρχίσω πάλι να λέω για τη σχέση μου με τον χρόνο, θα καταντήσω υπέροχη)

Ραβανί (ή ρεβανί)

Το σκεφτόμουν, το ξανασκεφτόμουν, ε, είπα ας περάσω κι από δω μια βόλτα. Σήμερα θα σας γράψω το ραβανί. Ελπίζω να βγουν καλές οι δοσολογίες γιατί το κιτάπι της θειας είναι λίγο εκρού του νεκρού και ίσα που φαίνονται.
Βέβαια, όταν το έφτιαξα, πήγαινα στο περίπου κι έβαζα τις δοσολογίες με το ένστικτο αλλά δεν κάθισα να σημειώσω τι ακριβώς έκανα. Ναι, είμαι τεμπέλα, δε θα μπορούσα ποτέ να συνθέσω ένα μουσικό έργο. Θα το έπαιζα μία φορά και μετά τέρμα.
Χαλάλι. Τουλάχιστον αποτυπώθηκε στην αιωνιότητα (κι εν προκειμένω στα στομάχια μας).
Φύγαμε.


Υλικά:

1 1/3 κούπας σιμιγδάλι ψιλό
1 1/3 >> αλεύρι
1 1/2 κ.γλ. μπαίηκιν πάουντερ (baking powder :P )
2 βανίλιες
8 αυγά
μια πρέζα αλάτι
1 1/3 κ. ζάχαρη
4 κ.σ. γάλα

Ανακάτευε και ψήνε:

Βάζουμε μαζί το σιμιγδάλι, το αλεύρι, το μπαίηκιν, τις βανίλιες και το αλάτι. Ρίχνουμε κανά δυο στροφιλίκια. Έπειτα με μίξερ χτυπάμε αυγά και ζάχαρη μέχρι να τελειώσει το Shine On You Crazy Diamond. Για όσους δεν έχουν διαμάντια, χτυπάμε μέχρι να πήξουν. Λίγο πριν το τέλος, προσθέτουμε και ταυτόχρονα ανακατεύουμε (και ταυτόχρονα χτυπάμε παλαμάκια κάνοντας ανάποδες κωλοτούμπες) το γάλα.
Αναμιγνύουμε έπειτα τα δύο μπολ και τα χύνουμε σ' ένα βουτυρωμένο ταψί. Ψήνουμε στους 200-180 βαθμούς γύρω στα 45'-60' αναλόγως τον φούρνο.

Υλικά για σιρόπι:

3 κ. ζάχαρη
2 1/2 κ.νερό
6 κ.σ. βούτυρο
2 κ.σ. χυμό λεμόνι
1 1/2 ξύσμα λεμόνι

Σιρόπιασέ με, baby:

Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνετε στον τρόπο που φτιάχνουμε ένα σιρόπι; Όλα βουρ στο κατσαρόλι, σε φωτιά και είπαμε πως ρίχνουμε το σιρόπι. Ή το ραβανί θα είναι κρύο και το σιρόπι ζεστό ή το αντίθετο.

Επίσης, να προτείνω στο μίγμα που θα μπει για ψήσιμο, να βάλετε λίγο ξύσμα λεμόνι και πορτοκάλι. Και στο σιρόπι επίσης χυμό πορτοκάλι. Αλλά λίγο, μην παραπάρει άρωμα..

Είπα και στην αρχή ότι οι δοσολογίες μπορεί να είναι περίεργες. Αν κάτι σας φαίνεται λίγο μην διστάσετε να προσθέσετε. Αν θυμάμαι καλά, εγώ είχα προσθέσει γάλα και ζάχαρη.
Ελπίζω να σας βγει καλό.
Καλή όρεξη!!

Μακαρόνια με κιμά

Τραλαλα, σαν να ακούω τη μάνα μου είναι ο τίτλος.
-Τι θα φάμε σήμερα, μαμάααααα;
-Μακαρόνια με κιμά, παιδί μου!

Τι λες, πρωτοτυπία πάλι. Έγραψε η μαμά. :P
Και γιατί δε λες μπολωνέζ;
Γιατί βάζω καρότο όποτε μου την καπνίσει. Γι' αυτό. Και δεν κάθομαι να ψιλοκόψω το κρέας. Δε μπορώ να σας πάρω στο λαιμό μου ότι σας γράφω τη μπολωνέζ κι εγώ να γράφω αρλουμπέζ. Γιατί ότι κι αν πω, το θέμα είναι ότι το πιάτο μας σήμερα θα έχει σίγουρα μακαρόνια και κιμά, οπότε είμαι καλυμμένη.
Να μου πεις και ποιος δεν ξέρει να φτιάχνει τέτοιο φαγητό. Ε, σκασίλα μου, εμένα αυτό μου μύρισε, αυτό θα γράψω.

Ειρήσθω εν παρόδω (εν ασχέτω μη σας πω), έφτιαξα ένα ραβανί (ρεβανί όπως θέλετε πείτε το ) Μ Ο Υ Ρ Λ Ι Α. Του τραγούδησα, το σεκλέτισα, πωπω, ξετρελάθηκα. Στο θέμα μας.

Υλικά:
1 πακέτο μακαρόνια (No 6 για προτίμηση;)
1/2 κιλό κιμά -είμαστε λόχος στο σπίτι- (μοσχαρίσιο προτιμώ, αν θέλετε βάζετε χοιρινό ή και τα δύο)
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 πράσινη πιπεριά
2 σκελίδες σκόρδο
1 1/2 κουτί ντοματάκια (ή φρέσκια ντομάτα φυσικά)
αλάτι, πιπέρι, κανέλα, μοσχοκάρυδο
1/2 ποτηράκι κρασί (λευκό ή κόκκινο ή ότι θέλετε, για τους εναλλακτικούς μαυροδάφνη :P)

Για να φας:

Δεν πιστεύω να χρειάζονται οδηγίες πώς να βράσετε τα μακαρόνια αλλά αν θέλετε, δίνω στα γρήγορα την ιδέα. Βάζουμε νερό να βράσει (το παραπάνω ποτέ δεν έβλαψε, εξατμίζεται, βλέπετε, μη σας ανησυχεί), ρίχνουμε το αλατάκι μας (πάντα χρησιμοποιώ χοντρό αλάτι), σκεπάζουμε κι αφήνουμε να βράσει.
Μόλις βράσει, αδειάζουμε το πακέτο στην κατσαρόλα (δεν σπάω ποτέ τα μακαρόνια), περιμένουμε να μαλακώσουν λίγο ώστε ήσυχα ήσυχα να τα γυρίσουμε και ν' ανακατέψουμε ενώ ταυτόχρονα έχουμε αφήσει λίγο λάδι να τρέξει ανάμεσά τους.
Αφού τα βράσουμε για όσο θέλουμε (al dente, λαπάς και τέτοια), βγάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά, προσθέτουμε ένα ποτήρι κρύο νερό, χύνουμε τα μακαρόνια στο σουρωτήρι, πιτσιλίζουμε τα μακαρόνια με νερό, βάζουμε λίγο βούτυρο στην κατσαρόλα να λιώσει και χωρίς να τα σουρώσουμε αρκετά, τα επανατοποθετούμε στην κατσαρόλα, ανακατεύουμε και συμπληρώνουμε και λίγο ελαιόλαδο. (Εγώ έτσι τα τρώω!)

Στα γρήγορα είπα κι ένα σωρό μπαρούφες έγραψα. Α, μετά να θυμηθώ να γράψω το πιο απίστευτο που έχω ακούσει σε κουζίνα.

Λοιπόν, στον κιμά. Τσιγαρίζουμε κρεμμύδι, σκόρδο, πιπεριά, ρίχνουμε τον κιμά, γυρνάμε δυο σβούρες, ρίχνουμε το κρασί να πιουν τα υλικά ωραία ωραία να έρθουν να γίνουν, αλατοπιπερώνουμε, βάζουμε τα ντοματάκια (αν βάλουμε φρέσκια τομάτα, προσθέτουμε και λίγη ζάχαρη για να μην πικρίσει), ρίχνουμε τα υπόλοιπα μπαχάρια κι αφήνουμε να βράσει. Προσθέτουμε νερό αν χρειαστεί (αναλόγως πόσο σαλτσέ την θέλετε τη σάλτσα σας). Συνήθως στάζω λίγο πορτοκάλι ή αν έχω βάλει χοιρινό κιμά, σβήνω με ούζο αντί για κρασί.

Αυτά. Τώρα θα πω για τον φίλο μου τον Π. (να' ναι καλά όπου κι αν είναι το παιδί). Είμαστε στην τρυφερή ηλικία των 15-16, εκεί κοντά. Οι γονείς του Π. (για συντομία) έχουν φύγει σ/κ κι έχουν αφήσει το έρμο μόνο του. Αποπειράται να μαγειρέψει (δεν αυτοκτονούσε καλύτερα;). Μου έχει ζητήσει από πριν τη συμβουλή μου. Αντί να του πω άστο καλύτερα του είπα απλά να βάλει τα μακαρόνια στην κατσαρόλα για να βράσουν κι αν θέλει κάτι να με πάρει. Παρακολουθήστε συζήτηση. Χτυπάει το τηλέφωνό μου.
-Έλα Λιλίκα. Χρειάζομαι βοήθεια, νομίζω κάτι δεν έχω κάνει καλά.
-Έβαλες τα μακαρόνια στην κατσαρόλα, όπως σου είπα;
-Ναι, αυτό το έκανα.
-Ε, και; Δε βράζουν; Μήπως δεν έχεις βάλει αρκετό νερό;
-Α, χρειαζόταν και νερό;
-Και πώς να βράσουν βρε άνθρωπε τα μακαρόνια; (Νομίζετε ότι αυτό ήταν; Χα χα χα χα)
-Και τον φούρνο στους πόσους βαθμούς να τον βάλω;
-Και τι σχέση έχει ο φούρνος;
-Εκεί έχω βάλει την κατσαρόλα.

Πήγα και του έφτιαξα ένα φαγητάκι, το λυπήθηκα το κακόμοιρο που δοκίμασε μια άλλη φορά να τηγανίσει πατάτες, μόνο που έβαλε το tefal στο μάτι, έβαλε νερό και βούτυρο και έκοψε τις πατάτες μαζί με τη φλούδα. Μπορεί τότε κάτι να είχε γίνει αν είχε ανοίξει το σωστό μάτι. Μιλάμε για σεφ καραμπινάτο, έτσι;

Όπως και να' χει, μετράει πάντα η φαντασία και η δημιουργικότητα, καλή σας όρεξη!!!

Τηγανητά αστεράκια -πληροφορίες εντός-

Βασικά, δεν είχα ιδέα πώς να πω αυτό που θα περιγράψω παρακάτω οπότε γι' αυτό και το πληροφορίες εντός στον τίτλο.

Αρχικά, παίρνουμε δύο γαλαξίες -σταμάτα πια, δεν είσαι τόσο αστεία :P-. Είναι, ας πούμε, finger food, δηλαδή εκλεπτυσμένο μεζεκλίκι μόνο που ο μεζές χρειάζεται και ποτό συνοδευόμενο κι αυτό άντε με καμιά σόδα να το έβαζες. Αστειεύομαι...

Χρειαζόμαστε αυτά τα πραγματάκια που ανάθεμα κι αν θυμάμαι πώς τα λένε, πάντως έχουμε μπόλικα στο συρτάρι. Αυτά που έχουν διάφορα σχήματα για να κόβεις το υλικό σου στο σχήμα που θες. Εεεε, εμείς θα χρησιμοποιήσουμε αστεράκια.

Επίσης και το άλλο πραγματάκι που βάζουμε τη σαντιγύ στις τούρτες και σχεδιάζουμε πραγματάκια πάνω. Εεεε, αυτό με την μικρή έξοδο.

Όποιος κατάλαβε, μπορεί να πάει και παρακάτω... :D

Υλικά:
10 φέτες ψωμί τοστ (βολεύει το άκορο - το άνευ κόρας ντε-)
1 μπολάκι πατέ λιαστής ντομάτας
1 μπολάκι πατέ ελιάς (όποια έχετε προτίμηση)
1 μπολάκι τυρί philadelphia (το σκέτο)

Για πες μας την εξυπνάδα σου:

Αρχικά, παίρνουμε το αστεράκι και κόβουμε τις φέτες του τοστ σε αστεράκια. Έπειτα σε ένα τηγάνι, τα τηγανίζουμε ελαφρώς. Τα βγάζουμε σε ένα πιάτο με χαρτί κουζίνας από κάτω κι έπειτα με ένα μικρό μαχαιράκι (ή ότι σας βολεύει) απλώνουμε στα μισά το πατέ λιαστής και στα άλλα το πατέ ελιάς. Έπειτα, έχοντας αραιώσει το philadelphia με νερό ώστε να είναι ρευστό, το βάζουμε στο πραγματάκι που γαρνίρουμε και βάζουμε πινελίτσες πάνω στα απλωμένα πατέ.
Μαγεία, ξέρω...

Βέβαια, τις κοτσάνες μου γράφω κι εγώ. Μπορείτε φυσικά να τα κάνετε παξιμοειδή τα τοστ στον φούρνο, ή να βάλετε γιαούρτι με λίγο λεμόνι αντί για philadelphia ή φυσικά, να με αγνοήσετε τελείως (και καλά θα κάνετε εδώ που τα λέμε).

Γεμιστά πορτοκάλια

Δεν είναι τόσο extreme όσο μπορεί να φαίνεται. Για την ακρίβεια, είναι απλά μια μαλαγανιά.
Επίσης, είναι ένα από τα πιάτα που έκανα στο τραπέζι των γεννεθλίων. Είναι πανεύκολο και εφετζίδικο.

Υλικά:

(Ας πούμε για 10 άτομα;)

10 πορτοκάλια ιδίου μεγέθους κατά προτίμηση -επίσης όχι αυτά που είναι για στύψιμο-
1/2 πακέτο ρύζι
1 κιλό κιμά
1 πακέτο σταφίδα μικρή μαύρη
1 πακέτο κουκουνάρι
πιπέρι, αλάτι, κανέλλα, μοσχοκάρυδο
1 μεγάλο κρεμμύδι
λίγη sangria

Για πάμε:

Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Με το μαχαίρι αφαιρούμε το καπάκι του πορτοκαλιού (να δείτε από που στηρίζεται καλύτερα) και με ένα μικρό κουτάλι αφαιρούμε προσεκτικά το περιεχόμενό του. Αφού το κάνουμε σε όλα τα πορτοκάλια, τα αφήνουμε για 1-2 ώρες σε ένα μπολ με κρύο νερό, ζάχαρη και ελάχιστο χυμό πορτοκαλιού.
Έπειτα κάνουμε τη γέμιση. Μισοβράζουμε το ρύζι σε ξεχωριστή κατσαρόλα και σε μια άλλη φτιάχνουμε τα υπόλοιπα υλικά ως εξής:
Με λίγο βούτυρο τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το κουκουνάρι, ρίχνουμε τη σταφίδα και καπάκι ρίχνουμε τον κιμά. Ανακατεύουμε λίγο και σβήνουμε με sangria. Βάζουμε τα μπαχάρια μας κι αφήνουμε να βράσει ο κιμάς. Προσθέτουμε και λίγο νερό - και λίγες σταγόνες πορτοκάλι- για να μη μας στεγνώσει τελείως.
Μόλις είναι σχεδόν έτοιμο, ρίχνουμε και το ρύζι κι αφήνουμε να ρουφήξει το ζουμί ώστε να γίνει σπυρωτό κι ωραίο μαζί με τα υπόλοιπα υλικά.
Έχουμε βγάλει τα πορτοκάλια και τα έχουμε αφήσει να στεγνώσουν, ειδικά από μέσα. Με ένα κουτάλι γεμίζουμε τα πορτοκάλια κι αν θέλουμε έχουμε φυλάξει τα καπάκια ώστε να τα βάλουμε μετά από πάνω.

Εγώ στόλισα το πιάτο με αντίδι και τοματίνια και άφησα ξεσκέπαστα τα πορτοκάλια. Εσείς κάντε ότι νομίζετε.
Καλή όρεξη. (η γέμιση τρώγεται και σκέτη, μμμ...)

Κέικ σοκολάτας

Το υπέρτατο κέικ για πολλούς (εμένα μου αρέσει η βανίλια). Εδώ μια συνταγή που βρήκα πιτσιρίκα στα κιτάπια της μάνας μου (η οποία ένας θεός -και δυο και τρεις- ξέρει πού τα βρήκε) κι έκτοτε ακολουθώ. Δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, αλλά αν είσαι λάτρης της σοκολάτας, εννοείται θα σου αρέσει.
Θα τη γράψω ακριβώς όπως την πρωτοείδα στο κιτρινιασμένο πλεόν συνταγολόγιο.

Υλικά:

2 κ. γλ. baking powder
12 κ.σ. αλεύρι
14 κ.σ. νερό
4 ποτήρια ζάχαρη
400 γρ. βούτυρο
8 κ.σ. κακάο
10 αυγά
10 κ.σ. κονιάκ
2 βανίλιες

Τρόπος:

Βάζουμε στην φωτιά βούτυρο, νερό, ζάχαρη, κονιάκ, κακάο και ανακατεύουμε σε σιγανή φωτιά. Χτυπάμε τους κρόκους (που προφανώς προηγουμένως έχουμε ξεχωρίσει από το ασπράδι) και ρίχνουμε στην κατσαρόλα μέχρι να γίνει πολτός. Μόλις πάρει βράση, κατεβάζουμε κι αφαιρούμε ένα γενναίο ποτήρι πολτό.
Στο υπόλοιπο ρίχνουμε αλεύρι, baking powder, βανίλια και τελευταία τη σφιχτή μαρέγκα (που πάλι προφανώς έχουμε χτυπήσει προηγουμένως).
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 45'.
Όταν είναι ακόμη ζεστό, αναποδογυρίζουμε, κάνουμε μαχαιριές και περιχύνουμε από πάνω τον πολτό που είχαμε κρατήσει προηγουμένως.


Αυτά είχε γράψει η μαμά, οι παρενθέσεις δικές μου. Το προτιμότερο για να φτιάξει κανείς το κέικ, είναι φυσικά να διαθέτει φόρμα για κέικ.
Προσέχουμε να μη βιαστούμε να το βγάλουμε από την φόρμα όταν ψηθεί, αλλά με ένα μαχαιράκι να περάσουμε το γύρω γύρω και να το αφήσουμε να "ιδρώσει" ώστε να βγει αβίαστα. Έτσι και ωραίο σχήμα θα πάρει και τέλειος θα φαίνεται ο πολτός από πάνω όταν τον περιχύσουμε.

Καλή επιτυχία, ότι θέλετε, ρωτάτε.